«Сабантуй» мәзәкләре

***

— Сезнең гаиләдә нинди машина?

— Бездә алар икәү. Дөрес, икесе дә әнинеке — тегү һәм кер юу машиналары…

* * *

Әнисе — унынчы класста укучы улына:

— Син дәресләреңне әзерләдеңме? Әгәр дә юк икән, хәзер урындыкка менеп басам да, колагыңны борам.

 

* * *

Алты яшьлек Алмаз, яше дә тулмаган энесенең нәрсә әйтергә теләвен бер ничек тә аңлый алмагач, әнисеннән:

— Әни, ә син аның татар икәненә ышанасыңмы? — дип сорый.

 

* * *

Ике ир-ат сөйләшә:

— Синең балачактагы берәр хыялың тормышка аштымы?

— Берсе ашты. Әти мине чәчемнән тарткан чагында пеләш булырга хыялланган идем.

 

* * *

— Йоклау буенча син — тургаймы, әллә — ябалакмы?

—  Мин — аю. Иртә ятам, соң торам, әмма барыбер йокым туймый.

 

* * *

Мәктәптә — укытучы:

— Алмаз, дөресен генә әйт әле, бу иншаны кем язды?

— Бик әйтер идем дә, белмим шул. Кичә йокларга иртәрәк яткан идем шул.

* * *

Алмаз дустына кунакка килә. Караса, дусты эте белән шахмат уйнап утыра.

— Ай-яй, синең этең нинди акыллы икән, — дип шаккатып карап тора.

— Каян килеп акыллы булсын инде — ул мине бары тик бер тапкыр гына отты әле.