«Сабантуй мәзәкләре»

*********************************

Укытучы урамда Кәримне очраткач:

– Кәрим, син нигә дәрескә килмәдең? – ди.

– Тешем сызлады, апа.

– Алайса нигә урамда йөрисең соң?

– Иптәшләр мәктәптән кайтты бит инде. Теш сызлавым да бетте.

*******************************

Әтисе:

– Электрон көндәлегеңне күз яшьсез карап булмый. «Икелеләр» җәелеп ята. Моннан соң телефонны кулыңа да алмыйсың!

Малай:

– Әгәр әнигә өй эшләрен син эшләгәнне әйтсәм, ул синнән дә телефонны алачак.

***************************

– Булат, син такта янында авызыңа су капкандай басып торасың, ә урыныңа утыру белән сөйләшә башлыйсың.

– Такта янында кем белән сөйләшим соң?

****************************

– Нишләргә инде, яраткан этем югалды...

– Инстаграммга игълан бир.

– Бирүдән ни файда, ул бит интсаграммда теркәлмәгән.

****************************

Ата-аналар җыелышыннан кайткач, әтисе, көрсенеп кенә, улыннан:

– Сезнең сыйныфта иң ялкау кешене белмисеңме?! – дип сорый.

– Юк, әти, белмим, – ди улы.

– Ә бәлки әйтерсең, барлык укучылар мәсьәлә чишкәндә кем тик утыра?

– Ә-ә-ә, алдан ук шулай диләр аны! Ул – безнең укытучыбыз!