Алты яшьлек Гайшә намаз укымаучылардан шулкадәр курыккан ки... [дини хикәя]

Мин бер тау авылында кунакта идем. Бу авылда алты яшьлек бер кечкенә кыз белән дуслашып киттем. Аның исеме Гайшә иде. Ул бәби итәкле матур күлмәк кия һәм бер намазын да калдырмый, хәтта таң аткач укыла торган намазга да тора иде. Аның курчаклары да яулык япканнар һәм үзләренең алсу төстәге өстәлләре артына утырып, көне буе гарәп хәрефләрен «өйрәнә»ләр, ә нәни «укытучы апа»лары  Гайшә аларга яхшы билгеләр генә куя иде.


Мәскәүдән икәнемне белгәч, Гайшә бик гаҗәпләнде, чөнки Мәскәү аның өчен Марс яки Кояш ераклыгында тоела иде. Ул, Мәскәү мәчетләре матурмы, анда сыерлар бармы, кебегрәк сораулар яудырды, ә кич белән миңа бик куркыныч вакыйга турында сөйләргә тотынды.

Ул юрган астына чумды да, әкрен генә сөйли башлады:

– Берсендә безгә кунакка бик куркыныч кешеләр килделәр.

– Ник куркыныч, ике башлы иделәрме әллә?

– Юк.

– Аҗдаһа койрыклымы?

– Юк.

– Озын тырнаклымы?

– Юк инде, гап-гади кешеләр!

– Ә нәрсәләре куркыныч иде соң аларның, алай булгач?

Гайшә күзләрен зур итеп ачты да, пышылдап кына:

– Алар намаз укымыйлар иде! – диде.

Бу сүзләрне ишеткәч,   кечкенә дустымның күңел самимилегенә, калебе турылыгына таң калдым. Никадәр пакь күңелле, тәүфыйклы бала!  Үз бурычларын онытучы кешеләр аның өчен шулкадәр куркыныч булып тоелганнар!


(Галина Бабичның  «40 рассказов об исламе» китабыннан).



17kak-priuchit-detej-k-molitve

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Комментарии (0)
Осталось символов: